WELKOM OP ONZE WEBLOG
In dit web-log staan berichten en reisverslagen die tijdens de reis worden gemaakt.

Zo kan het thuisfront precies bijhouden waar we zitten

Na aankomst in Nasca zijn we natuurlijk gelijk de volgende ochtend gaan vliegen in een Cesna om de Nasca lijnen en figuren te bekijken. In de middag hebben we de mummiegraven bezocht en later op de dag zijn we op bezoek gegaan in een arme wijk. De mensen daar zijn een aantal jaren geleden getroffen door een aardbeving en zijn daardoor alles kwijtgeraakt. Zij proberen in deze sloppenwijk een nieuw bestaan op te bouwen. We hebben geld ingezameld en daarmee schoolartikelen gekocht om hen te steunen.

Van Nasca zijn we met de nachtbus, die overigens zeer comfortabel was, naar Arequipa gereden. ´sMorgens zaten we uiteraard na aankomst direct aan het ontbijt. Arequipa is een coloniale stad met vele prachtige gevels. Je vind er een oud klooster dat pas sinds enkele jaren voor publiek is opengesteld.

Van Arequipa zijn we de Andes ingetrokken. Een uitermate inspannende rit naar een hogte van 4300 meter. We hebben overnacht bij de Colcacanion. Het was er bijzonder koud en snacht heeft het gevroren. Helaas door omstandigheden konden wij zelf niet naar de Canion om de Condor te zien.

Van daar uit trokken wij verder tussen de bergen met kudden Alpacca´s en Lama´s. De rit ging naar Puno een stad aan het TiTigagameer, dat op 3800 meter hoogte ligt.

Zo, daar zijn we dan weer. We met de bus in 9 uur naar Lima gereden. Weinig van Lima gezien, maar we hebben daar wel een onwijs gezellige avond gehad. We zijn zelfs gaan stappen. Maar de volgende dag weer vroeg op richting Pisco, maar dan wel weer met een eigen bus. Daar zijn we naar het National park geweest. met vogels en vooral heel veel zand. De weg naar Lima was trouwens aan een stuk door door de woestijn. Het is hier ook kurkdroog en het regent eigenlijk nooit.
Verder zijn we naar de kleine Galaposeilanden geweest, weer met heel veel vogels en… dolfiijnen, zeeleeuwen en pinguins. Nou meten jullie niet denken dat het koud is, integendeel het is erg warm!.

Vandaag zijn we onderweg naar Nasca gegaan. We hebben midden in de woestijn met een buggy gereden en dat was erg leuk. Steile hellingen af en op. Een aantal uit onze groep heeft gesandboard. Ik niet. We hebben vandaag ook een museum bezocht met mummies. Daarvan kon ik hele mooie foto´s gemaakt. Dan nog gezopen in een wijngaard.

Morgenochten om 8 uur ga ik vliegen in een Chetna om de Nasca leinen te kunnen bekijken. Ben zeer benieuwd. We gaan daarna een indianenbegraafplaats en een krottenwijk bezoeken.

We zijn vandaag de grens van Ecuador naar Peru gepasseerd. Met openbaar vervoer en dat is een hele belevenis. We zitten nu in Tumes vlakbij de grens. Het was vanavond heel gezellig op het centrale plein. Er zijn hier helemaal geen toeristen en wij zijn voor de bevolking een bezienswaardigheid. De kinderen hier willen graag op de foto. Er is hier wel een groot alcohol en drugsprobleem en het is niet echt veilig. Maar we zijn voorzichtig.

Van Banos zijn wij de afgelopen dagen vberder gereden naar Cuenco en hebben daar een wandeling door de Andes gemaakt op 4000 meter. Daarvoor hebben wij een vulkaan beklommem op 5000 meter. Dat was zeer zwaar maar we hebben het allemaal gehaald, zelfs ik! Kuchend en proestend kwam ik boven, maar …ik heb wel een stempel in mijn paspoort!! Doe dat maar eens na.. ha ha.

Nu is het hier in Peru erg warm. Wezitten aan de kust en morgen gaan we met de boot de mangroven en een krokodillenfarm bekijken. Daarna naar het strand.

Dan smiddags weer de openbare bus in. Wel een gesjouw met al die bagage.

Daar zijn we dan weer terug uit de jungle. We hebben daar 2,5 dagen gezeten.

Maar daarvoor hebben we om een vulkaankrater geklauterd. De krater is een meer op 3600 meter hoogte. Dit hebben we in de stromende regen gedaan. Ja het hier heel wisselend met het weer. Tijdens onze tocht zijn we verdwaald en moesten heen en weer klautern (puf puf). Maar uiteindelijk vonden we de weg weer terug. De tocht duurde 4 uur en we haalden het niet om voor donker terug te keren. Gelukkig kon onze bus ons halverwege oppikken.

De dag daarop gingen we richting jungle. De weg er naar toe was erg slecht, maar dan heb je er ook wat voor. Schtterende uitzichten midden in het Andesgebergte. We zijn over een pas van 5000 meter gereden. Er zijn ook besneeuwde vulkaantoppen. We kwamen uiteindelijk in de Amazone en dat is een hele belevenis.

De jungle hier is heel erg dicht begroeid met mooie planten waarvan veel geneeskrachtige werking hebben. De dieren zie je amper: vogelspin gezien in een potje gevangen uit een van de junglelodges, slangen enz. We hadden er weinig last van. We hebben zondagmorgen een jungletocht gemaakt in de stromende regen. Ja dat is het regenwoud. Met regenponchos die doorlekten en kaplaarzen bestreden we de regen, maar dat hielp niets. We hebben onderweg levende citroenmieren gegeten!!! Jullie begrijpen we waren aan het eind van de ochtend dus zeiknat tot op onze onderbroek. Maar je het was niet koud. Daarna zijn we de Rio Napa opgevaren met een soort gemotoriseerde kano. Dit is een van de voedingsrivieren van de Amazonerivier. De regen hield gelukkig aan het eind van de ochtend op en na de lunch langs de rivier bezochten we een opvangcentrum voor ontheemde dieren, zoals apen papegaaien enz. Daarna zijn we nog wat gekke dingen gaan doen, zoals op bezoek bij een indiaanse familie die alcoholische drank stookte. Het was vies, maar je wordt er heeeeel dronken van.

Gisterenochtend hebben we nog wat nagenoten in onze junglelodge en hebben we onze spullen laten drogen in de zon.

In de middag vertrokken vw naar Bagnos, waar we nu zitten te schrijven. We bezichtigen nu op ons gemakje het stadje. Dat ligt aan de voet van een werkende vulkaan. Vanavond gaan we naar de vulkaan kijken en luisteren. Dat ding dat schijn nog te rommelen en te gloeien. Hier is het ca. 25 graden overdag en in de avond koelt het sterk af. Dus gaat er vanavond sterke drank mee!! Om warm te blijven.

Ook gaan we vanavond cavia eten. Zielig hé. Het schijn wel erg lekker te zijn zo´n halve cavia!

Morgen gaan we een poging wagen om een vulkaan te beklimmen. We starten dan op 4000 meter en klimmen te voet naar 5000 meter. Ik weet niet of ik dat haal. Als je de top hebt bereikt krijg je een stempel in je paspoort. We zien wel.

We zijn tot a.s. vrijdag in Ecuador en steken dan de grens over naar Peru, waar ons nieuwe avonturen wachten.

We zijn goed aangekomen in Quito.
Er is geen spoor van de opstand te bespeuren.
Hebben vandaag de stad bezichtigd en zijn op de evenaar geweest
Morgen rijden we door.

We maken ons op voor onze grote reis. De vlucht gaat vanaf Schiphol naar Madrid en daarna rechtstreeks naar Quito de hoofdstad van Ecuador.

Ja na al die omzwervingen zijn we gewoon weer thuis. Waarschijnlijk reizen we binnenkort naar Equador en Peru.

Het is warm en broeierig en de mussen vallen hier van het dak. Ja we zitten nu in Trinidad. Een typische Cubaanse plaats. Het stadje is kleiner dan ik had verwacht. De bevolking is er erg vriendelijk.
Het is opgevallen dat we overal toch vrij weinig touristen tegenkomen.
OP dit moment bezichtigen wij Trinidad. Je kunt hier prachtige foto’s maken.
Het Stadje ligt ietwat uit de kust, maar vanaf ons hotel kunnen wij de zee zien. Gisteravond hebben we de zonsondergang bewonderd en op de gevoelige chip vastgelegd.

Van het prachtige gebied ten noorden van Pinar del Rio ging de tocht door naar Santa Clara. We hadden twee jarigen in ons midden en onze reisleidster, Desiree, had twee taarten geregeld, dus het was even feest langs de snelweg.

Santa Clara is de stad van de Revolutie. Daar is het begonnen en geeindigd, en het Mausoleum van Che Che Fara is hier te vinden. Het is zijn stad en de Cubanen vereren hem daar ook bijzonder.

Een pitoresk Cubaans plaatsje.
We bleven er maar een nacht en door gingen richting Trinidad.
Maar wel via een omweg langs een bijzonder mooie kustplaats.